Klaag jij over je lichaam, of klaagt je lichaam over jou?
- Janet Weijman
- 20 mei
- 4 minuten om te lezen
“Mijn lichaam werkt niet mee. Ik ben altijd moe. Waarom blijf ik klachten houden? Ik doe al zoveel, maar mijn lichaam ontspant nooit echt.” Misschien herken je jezelf hierin.
Veel van mijn cliënten raken gefrustreerd op hun lichaam wanneer het pijn doet, gespannen voelt of signalen blijft geven die ze niet begrijpen. Zeker wanneer klachten langer aanhouden. Chronische pijn, vermoeidheid, een lijf dat altijd strak staat of een hoofd dat nooit stil lijkt. Alsof je lichaam je in de steek laat.
Maar wat als je lichaam niet tegen je werkt? Wat als het lichaam al heel lang probeert jouw aandacht te krijgen? Misschien klaag jij over je lichaam, terwijl je lichaam eigenlijk over jou klaagt.
Omdat het al maanden (of misschien jaren) probeert duidelijk te maken dat het te veel draagt.
Te veel spanning, controle, blijven doorgaan. Te weinig rust en ruimte om écht te voelen.
Je lichaam liegt niet.
Waarom we zo snel tegen ons lichaam vechten
We leven in een wereld waarin doorgaan bijna vanzelfsprekend is geworden. Even tanden op elkaar. Nog één taak, nog één afspraak. Nog even sterk blijven.
Ondertussen raakt het zenuwstelsel steeds verder ontregeld. Het lichaam blijft in een staat van alertheid hangen, alsof er continu gevaar dreigt. Dat zie je vaak terug in signalen zoals:
gespannen schouders of kaken
oppervlakkige ademhaling
darmklachten
vermoeidheid
slecht slapen
onrust of paniekgevoelens
een lichaam dat nooit écht ontspant
Hoe langer het lichaam in die staat blijft, hoe harder het uiteindelijk gaat praten. Eerst met een fluistering, later met schreeuwen.
Chronische klachten zijn niet altijd “tussen je oren”
Steeds meer mensen lopen rond met lichamelijke klachten waar medisch niet altijd een duidelijke oorzaak voor gevonden wordt. Dat betekent niet dat de klacht niet echt is. Het lichaam en zenuwstelsel slaan namelijk ervaringen, stress en emoties ook fysiek op. Spanning zet zich niet alleen vast in gedachten, maar ook in spieren, bindweefsel, ademhaling en houding.
De fascia, het bindweefsel dat als een intelligent netwerk door je hele lichaam loopt, reageert voortdurend op stress, emoties en gevoelens van veiligheid of onveiligheid.
Wanneer het lichaam langdurig “aan” staat, verhardt of verkrampt het systeem letterlijk.
Je adem wordt kleiner, je spieren houden vast en je energie stroomt minder vrij.
Soms raak je zó gewend aan spanning, dat ontspanning zelfs onveilig begint te voelen.
Je lichaam wil bewegen, ontladen en stromen
Het lichaam is gemaakt om te bewegen. Om spanning niet alleen vast te houden, maar ook weer te ontladen. Kijk maar naar dieren in de natuur. Na een stressvolle situatie schudden of trillen ze hun lichaam letterlijk uit. Daarna keren ze terug naar rust.
Wij mensen hebben vaak geleerd om dat natuurlijke ontladen juist te onderdrukken.
Je kent de zinnetjes vast wel: “Doe normaal. Niet huilen. Hou jezelf groot. Rustig blijven.”
Energie die geen beweging krijgt, blijft vaak ergens in het systeem hangen. Daarom kunnen zachte beweging, ademwerk en trillen zo’n diepe werking hebben. Niet omdat het lichaam “kapot” is. Maar omdat het eindelijk ruimte krijgt om spanning te ontladen die al jarenlang opgeslagen zat.
Binnen lichaamsgericht werk en trauma release wordt trillen gezien als een natuurlijke reactie van het zenuwstelsel om opgebouwde spanning te ontladen. En nee, dat hoeft niet groots of heftig te zijn, zoals veel video's op social media doen geloven.
Soms begint het met kleine signalen: een zucht, warmte, tintelingen, een spontane beweging, subtiele trilling, een traan of een lichaam dat ineens moe wordt. Dat is het systeem dat probeert terug te bewegen richting balans.
Waarom trillen juist gezond kan zijn
Veel mensen schrikken wanneer hun lichaam begint te trillen tijdens ontspanning, ademwerk of emotionele ontlading. Terwijl het lichaam daarin vaak juist iets heel natuurlijks doet. Trillen kan een manier zijn waarop opgebouwde spanning, stressenergie of overlevingsactivatie het lichaam verlaat. Vooral de psoas, een diepe spier die sterk verbonden is aan het vecht-, vlucht- en bevriesmechanisme, speelt hierin een belangrijke rol.
Wanneer die spanning niet ontladen wordt, blijft het lichaam vaak subtiel “op scherp” staan. Door veilige beweging, ademhaling en lichaamsbewustzijn kan het zenuwstelsel langzaam leren: ik hoef niet meer voortdurend alert te zijn. Dat vraagt zachtheid, niet om forceren of prestatie.
Het lichaam opent zich niet door druk maar door veiligheid.
De adem als brug tussen hoofd en lichaam
Je adem is één van de snelste manieren om weer contact te maken met je lichaam en zenuwstelsel.
Veel mensen ademen ongemerkt hoog, snel of oppervlakkig wanneer ze stress ervaren. Soms houden ze zelfs onbewust hun adem vast. Een bewuste ademhaling kan dan al helpen om uit de automatische piloot te stappen. Zodat je weer gaat voelen: Wat leeft er eigenlijk in mij? Waar houd ik spanning vast?Wat probeert mijn lichaam mij te vertellen?
Soms begint verandering niet met harder werken aan jezelf, maar met één bewuste ademteug.
Je lichaam hoeft niet gerepareerd te worden
Jouw lichaam hoeft niet nóg harder aangepakt te worden. Het vraagt niet om meer controle. Het vraagt om meer
luisteren
vertragen
bewegen op gevoel
ruimte voor ontlading
veiligheid in jezelf
Je lichaam is geen vijand en het werkt je niet tegen. Het probeert je thuis te brengen bij jezelf.
En misschien is dat wel de echte uitnodiging onder al die klachten: niet nóg verder weg van jezelf bewegen maar juist weer terug.
Voel je dat jouw lichaam al langer signalen geeft? Misschien hoef je niet nóg harder te vechten tegen je klachten, maar mag je nieuwsgierig worden naar wat je lichaam je probeert te vertellen.
Je bent welkom om te ontdekken wat adem, beweging en lichaamsgericht werk daarin voor jou kunnen betekenen.
Welke signalen probeert jouw lichaam misschien al een tijdje aan je door te geven?
header.all-comments